PeptideCompareSirtuin — Activators
Sirtuines zijn een familie van zeven NAD+-afhankelijke eiwitten (SIRT1–SIRT7) die betrokken zijn bij longevity, DNA-herstel, ontsteking en stofwisseling. Dit onderwerp behandelt de stoffen die worden onderzocht als sirtuine-activatoren.
De zeven sirtuines
SIRT1 & SIRT2. SIRT1 zit vooral in de celkern en wordt gekoppeld aan regulatie van genexpressie, ontsteking en het circadiane ritme. SIRT2 komt vooral voor in het cytoplasma.
SIRT3, SIRT4 & SIRT5. Mitochondriaale sirtuines. SIRT3 wordt onderzocht vanwege zijn rol in de verdediging tegen oxidatieve stress en in mitochondriale efficiëntie.
SIRT6 & SIRT7. Betrokken bij DNA-herstel en metabole regulatie. Overexpressie van SIRT6 verlengde in één studie de levensduur van mannelijke muizen; dit is bij mensen niet aangetoond.
Stoffen die worden onderzocht als sirtuine-activatoren
Resveratrol. De bekendste gerapporteerde SIRT1-activator. Of het SIRT1 rechtstreeks activeert, is betwist, en het bewijs voor voordeel bij mensen is beperkt. Pterostilbeen is een analoog met een hogere biobeschikbaarheid in dierstudies.
Fisetine. Een flavonoïde die wordt onderzocht op senolytische activiteit én op sirtuine-gerelateerde effecten, vooral in cel- en diermodellen. Er zijn humane studies geregistreerd.
Apigenine. Een flavon uit kamille en peterselie. Het remt naar verluidt CD38, een enzym dat NAD+ verbruikt. De data zijn preklinisch.
NAD+. De onmisbare cofactor van sirtuines: zonder NAD+ werken ze niet, dus de beschikbaarheid van NAD+ begrenst de sirtuine-activiteit.