NAD+ — Precursors

De route in het kort

NMN, NR, nicotinamide (NAM) en nicotinezuur (niacine, NA) zijn allemaal precursors die cellen via verschillende biosyntheseroutes omzetten in NAD+.

De precursors

NMN. Nicotinamide-mononucleotide staat in de salvage-route één stap vóór NAD+. Er zijn humane studies, maar die zijn meestal klein en kort, en data over langetermijnuitkomsten zijn beperkt. De productkwaliteit varieert, dus onderzoekers controleren op de COA de zuiverheid en de assaywaarde.

NR. Nicotinamide-riboside wordt in cellen omgezet in NMN en daarna in NAD+. In humane studies is het effect op de NAD+-spiegel in het bloed gemeten. Een gepatenteerde vorm wordt verkocht als Tru Niagen.

Niacine (NA). Nicotinezuur is de al het langst bekende precursor, met tientallen jaren klinisch gebruik als lipidenmodificerend geneesmiddel. Een bekende bijwerking is huidroodheid (flushing).

NAM. Nicotinamide veroorzaakt geen flushing. In laboratoriumstudies remt het sirtuines bij hoge concentraties, en daarom wordt het apart besproken van de andere precursors.

NAMN. Een nieuwere precursor die de Preiss-Handler-route binnengaat. Vroeg onderzoek suggereert dat het mogelijk NAMPT-knelpunten vermijdt die de effectiviteit van NMN beperken. Tot nu toe beperkte humane data. Eentje om in de gaten te houden.

NRH. Een gereduceerde vorm van NR waarvan sommige studies laten zien dat het NAD+ krachtiger verhoogt dan NMN of NR bij muizen. Zeer nieuw, beperkte humane data. Nog niet breed commercieel verkrijgbaar.

Zo verhouden de precursors zich tot elkaar

NMN en NR hebben het sterkste directe bewijs bij mensen. NMN is het duurst om te produceren en de kwaliteit varieert, dus een geverifieerde COA is belangrijk; NR is een goed onderzocht alternatief tegen lagere kosten. NA en NAM zijn goedkoop maar hebben kanttekeningen: NA veroorzaakt vaak flushing en NAM kan bij hoge inname sirtuïnen remmen. NAMN en NRH zitten nog in de onderzoeksfase. Dit artikel beschrijft onderzoek en beveelt geen product of inname aan.

Verder lezen